Miedź (Cuprum) jest pierwiastkiem metalowym, jest także pierwiastkiem przejściowym, symbolem chemicznym Cu, miedź angielska, liczba atomowa 29. Czysta miedź jest miękkim metalem o czerwono-pomarańczowym metalicznym połysku po cięciu i fioletowo-czerwonym kolorze w swojej postaci elementarnej. Ciągliwość, wysoka przewodność cieplna i elektryczna, dlatego kable i elementy elektryczne, elektroniczne są najczęściej stosowanymi materiałami, mogą być również stosowane jako materiały budowlane, mogą składać się z wielu rodzajów stopów. Stopy miedzi charakteryzują się doskonałymi właściwościami mechanicznymi i niską opornością elektryczną, z których najważniejszymi są brąz i mosiądz. Miedź to także trwały metal, który można poddać wielokrotnemu recyklingowi bez szkody dla jego właściwości mechanicznych.
Dwuwartościowe sole miedzi, najpowszechniejszy związek miedzi, są często niebieskie w jonach hydratacyjnych i zielone w swoich ligandach chlorowych. Są źródłem koloru minerałów, takich jak azuryt i turkus, i od dawna są szeroko stosowane jako pigmenty. Korozja miedzianych konstrukcji budowlanych powoduje powstawanie grynszu (zasadowy węglan miedzi). W sztuce dekoracyjnej wykorzystuje się głównie miedź i pigmenty zawierające miedź.
Miedź była jednym z najwcześniejszych metali używanych przez człowieka. Już w czasach prehistorycznych ludzie zaczęli wydobywać miedź odkrywkową i wykorzystywać ją do produkcji broni, narzędzi i innych przyborów kuchennych. Zastosowanie miedzi miało ogromny wpływ na postęp wczesnej cywilizacji ludzkiej. Miedź jest metalem występującym w skorupie ziemskiej i oceanach. Zawartość miedzi w skorupie ziemskiej wynosi około 0,01%, a w poszczególnych złożach miedzi zawartość miedzi może sięgać 3% ~ 5%. Większość miedzi występującej w przyrodzie występuje w związkach zwanych rudami miedzi.
Aktywność miedzi jest słaba, a reakcja żelaza i siarczanu miedzi może zastąpić miedź. Miedź jest nierozpuszczalna w kwasach nieutleniających.
