Tlenochlorek miedzi jest ważnym składnikiem środków konserwujących drewno
ZALETA: Tlenochlorek miedzi jako surowiec do środków konserwujących drewno może skutecznie przedłużyć żywotność drewna, poprawić jego trwałość i zapobiec inwazji szkodników.
Tlenochlorek miedzi (zasadowy chlorek miedzi)
Produkt ten stosuje się głównie w półproduktach rolniczych, półproduktach farmaceutycznych, dodatkach paszowych i środkach konserwujących drewno.
Jakie są konkretne zastosowania tlenochlorku miedzi w tej dziedzinie?
Tlenochlorek miedzi jest ważnym składnikiem środków konserwujących drewno
ZALETA: Tlenochlorek miedzi jako surowiec do środków konserwujących drewno może skutecznie przedłużyć żywotność drewna, poprawić jego trwałość i zapobiec inwazji szkodników.
ZALETA: Tlenochlorek miedzi jest minerałem śladowym stosowanym jako źródło miedzi w paszach i zawiera do 58% miedzi. Ta sól alkaliczna jest nierozpuszczalna w wodzie, ale bardzo szybko rozpuszcza się w przewodzie pokarmowym zwierząt. W porównaniu do innych źródeł miedzi, CuCl2 jest wysoce użyteczny i szybko rozpuszcza się w przewodzie pokarmowym. Jest stabilny, ma niską higroskopijność i nie przyspiesza utleniania witamin i antybiotyków. Skuteczność biologiczna i bezpieczeństwo biologiczne zasadowego chlorku miedzi są wyższe niż siarczanu miedzi. A zastosowanie miedzi jest o 25% do 30% mniejsze niż siarczanu miedzi, który może całkowicie zastąpić siarczan miedzi.
ZALETA: Tlenochlorek miedzi ma niehigroskopijne zbrylanie, dobrą płynność, wysoką biodostępność, a także może znacznie zmniejszyć zanieczyszczenie środowiska wydalaniem miedzi, co jest również ważne dla ochrony środowiska ekologicznego.
Jako półprodukt pestycydowy stosuje się tlenochlorek miedzi.
ZALETY: 1. Miedź jest składnikiem lub aktywatorem wielu enzymów w roślinach uprawnych, co jest związane z reakcją REDOX i oddychaniem w uprawach. W metabolizmie tłuszczów desaturacja i hydroksylacja lipazy wymagają katalizy enzymów zawierających miedź. Ponieważ miedź odgrywa ważną rolę w metabolizmie głównych substancji w roślinach uprawnych, zastosowanie miedzi może znacząco poprawić wzrost roślin i osiągnąć wysokie plony.
2. Miedź bierze udział w fotosyntezie Miedź jest składnikiem lipidowym chloroplastów, łączy się z materią organiczną tworząc białko miedziowe, uczestniczy w fotosyntezie, zwiększa stabilność chlorofilu i innych barwników roślinnych oraz sprzyja tworzeniu się chlorofilu. Niedobór miedzi w roślinach uprawnych powoduje zmniejszenie zawartości chlorofilu.
3. Miedź zaangażowana w metabolizm białek i węglowodanów może promować aktywację aminokwasów i syntezę białek oraz wpływać na symbiotyczne wiązanie azotu przez ryzobie.
4. Miedź może promować rozwój organów kwiatowych. Jako aktywator reduktazy azotynowej i reduktazy podazotynowej miedź uczestniczy w procesie redukcji kwasu azotowego w roślinach uprawnych. Miedź jest także czynnikiem redukującym oksydazę aminową, która pełni rolę katalitycznego utleniania, deaminacji i wpływa na syntezę białek. W procesie reprodukcyjnego wzrostu roślin miedź może także wspomagać transport związków zawierających azot z narządów wegetatywnych do narządów rozrodczych. Niedobór miedzi w oczywisty sposób wpływa na wzrost reprodukcyjny roślin trawiastych. W przypadku braku miedzi plon słomy był wyższy, ale plon słomy nie mógł przynieść owoców.
5. Miedź odgrywa ważną rolę w syntezie ligniny. Niedobór miedzi w roślinach uprawnych może prowadzić do zaburzenia syntezy jakości technicznej, dysplazji sachymy i tkanek zarodkowych, rozmiękczenia tkanek podporowych i pogorszenia transportu wody w uprawach. Miedź może sprzyjać zdrewnianiu i syntezie polimerów ściany komórkowej roślin, zwiększając w ten sposób zdolność roślin do przeciwstawiania się inwazji patogenów.
